۲۵- اردیبهشت -۸۸

خوانسار

راز شقایق را نمی دانم

آن شقایق که رازدانش در وصفش چنین گوید : تا شقایق هست زندگی باید کرد .

از شقایق پرسیدم : چرا تا تو هستی زندگی را باید کرد ؟

آرام نگاهم کرد و با کوچکترین تکانی در دستانم ازهم پاشید ! تکه تکه شد ٬ هر برگش مچاله شد ٬ سیاه شد ! ودیگر نبود !

.

.

.

تا عمر دارم ٬ تا شقایق هست ٬ زندگی می کنم !

چرا که شقایق به آن ظرافت و لطافت هنوز هست

و شرط انصاف نباشد که من طاقت ادامه نداشته باشم

پس تا شقایق هست زندگی باید کرد